Résumé Overflakkee

De titel zegt het al. Te mooi om waar te zijn. En ondanks dat het hele verhaal nog niet geklapt is. Voelt het vanuit mijn tenen tot mijn kruin al niet meer oké aan. Maar om verder te gaan waar ik het vorige verhaal ben gebleven. 

Ik heb haar die avond gevraagd om haar mailadres. En ik kreeg dit antwoord:

Ja die heb ik wel:) …..@gmail.com. toevallig; op mijn lijstje voor maandag stond zelfde on de stand van zaken door te geven met het vrijkomen van het bedrag en de papierwinkel

En ik mailde haar onderstaande.

Lieve ….,

Met enige twijfel mail ik je. Twijfel omdat ik niet weet of het verstandig is en ik wellicht mijn eigen glazen in gooi. Maar toch moet ik het van mijn “gut feeling” doen. Je weet wel…dat buikgevoel. Dat gevoel dat maar aan je blijft vreten. 
Want bijna drie weken geleden heb jij met jouw bericht naar ons toe een aardig iets teweeg gebracht. Sinds die dag hebben wij geen normale nacht meer gewoon geslapen of is er geen dag voorbij gegaan waarop wij niet aan jou of deze situatie gedacht hebben. En ik wil eigenlijk graag via dit bericht heel graag duidelijk maken wat dit bericht voor een impact heeft op ons huidige leven. En vertellen hoe moeilijk het is om op een normale manier contact met jou te onderhouden. 
Want bij ieder berichtje, iedere reactie die ik jou stuur denk ik…”als ze maar niet denkt dat ik haar in haar kont kruip!”

“Als ze maar niet denkt dat ik enkel mee praat.”

Maar vandaag hakte ik de knoop door en dacht ik, dit kan zo langer niet. Al bijna drie weken staat die boog hier zo gespannen dat ik simpelweg niet weet hoe lang hij nog zo kan blijven staan. En ik wil daar eerlijk over zijn. Ik wil daar Debbie in blijven. Want hoe te langer het duurt voor ik inhoudelijk contact met jou hierover krijg hoe te meer ik wantrouw. Komt dat omdat we al zo vaak belazerd en teleurgesteld zijn? Komt dat omdat ik dit waanzinnige geweldige aanbod niet kan geloven? Ik weet het niet. Maar dat deze hele situatie ons gek maakt weet ik wel.
Je volgt ons verhaal en mij al even. Je weet dat ik een mens ben van eerlijkheid en oprechtheid. En het liefst had ik gelijk jouw bericht naar ons met iedereen gedeeld uit blijdschap. Maar ik besefte mij ook dat jij daar helemaal niet op zit/zat te wachten. Dus ik hield het voor me. Ik deelde het enkel met mensen in onze directe omgeving. Mensen die ons kennen, onze situatie, en mensen die weten hoe bijzonder dergelijk aanbod voor ons is. 
Maar lieve …waar staan we nu? Snap je de onrust? Snap je onze vraagtekens? Wij gaan stapje voor stapje verder met dit hele woning gebeuren. Vooralsnog gaan wij er vanuit dat wij iedere maand alles “zelf” moeten betalen. Een strop om onze nek. Ieder gesprek met de gemeente zou ik het liefst willen zeggen dat het al geregeld is. Maar dat is het niet. Ik kan ze moeilijk jouw berichtje laten lezen en zeggen dat het daarmee af is. 
Maar het voelt zo ongepast jou te vragen om iets. Zeker als ik jouw berichten lees over jouw aanrijding met een scooter, L die het zo pittig heeft met school, en over T die zijn nek gebroken heeft door een patiënt. 
En terwijl ik dit schrijf, ik zelf al zoveel heb meegemaakt dat onwerkelijk lijkt, vraag ik mij wel af…”kan dit Deb…is dit echt…maakt iemand zoveel ellende mee? 🙁” 
Ik weet het niet meer ….. En dat bedoel ik helemaal niet beledigend naar jou toe…maar ik weet het gewoon echt niet meer. Mijn hoofd is één groot zooitje en ik weet niet meer wie ik daarin wel of niet kan vertrouwen of serieus kan nemen. En daarom dit mailtje naar jou. 
Ik heb een enorme telefoneer angst, maar mijn wanhoop zorgde ervoor dat ik je vandaag echt het liefst had willen bellen. Gewoon om letterlijk uit jouw mond te horen dat je serieus bent. Dat jij zorgt wilt dragen voor onze eigen bijdrage.
Want ik ben de weg kwijt. Het vertrouwen kwijt. En ik hoop diep diep diep in mijn hart dat het gewoon allemaal echt is. Dat ik me de afgelopen weken druk heb lopen maken om niets. Ik hoop het zo…

Dus heel banaal nu mijn vragen. Hoe gaan we verder? Kom jij nog hier heen? Of zullen wij jouw kant op komen? Heeft jouw accountant nog verdere informatie nodig? Wil jij één op één contact met ons? 

Hoe staan wij hier in alles? 

En stel…je kunt onze dromen niet verwezenlijken…zeg dat dan eerlijk. Dan kunnen wij hoe teneergeslagen dan ook verder gaan. Want dat moeten we echt. Plannen maken voor de toekomst. 
Alle gesprekken gaan voeren met de wmo. Strijd aan gaan met tegenwerkende woningbouw. Natuurlijk moeten we veel dingen sowieso wel maar er zit wel veel verschil in of we dit moeten gaan doen met of zonder aflossing van onze eigen bijdrage bij de wmo.
Ik hoop dat je snapt waar deze mail vandaan komt. Wanhoop eigenlijk. Onmacht. Het niet weten. En het gevoel hebben niet verder te kunnen. Terwijl dat is wat we wel willen en ook moeten. Iedere week is er één te veel. En dat maakt het zo moeilijk. Zeker omdat je zelf zoveel shit gaande hebt. En ik zou je daarbij willen helpen net zoals jij ons wilt helpen. Maar ik weet niet hoe. En mocht jij het wel weten hoor ik het graag. 
X liefs Debbie

Daarop kwam maar geen reactie. En toen besloot ik nogmaals contact op te nemen via whatsapp. En niet omdat we hebberig zijn of op haar geld uit. Maar omdat we van die onrust af willen. Duidelijkheid moeten hebben. En we liever horen dat het niet door gaat dan dat we steeds maar in afwachting zitten.

Hoi …

Ik heb je al bijna een week geleden gemaild. Niks meer van je vernomen. Enkel wat losse reacties op twitter. Hier lopen zoveel spanningen op met gemeente, tussen elkaar, en jouw stilzwijgen creëert bij ons echt veel ongeloof. Als je ons niet kan helpen zeg dit dan aub gewoon eerlijk. Dit maakt ons gek. Het geeft ons het gevoel dat we hebberds zijn. Aasgieren. Terwijl we weten dat dit niet zo is. Maar er zijn zoveel tekenen dat dit “to good to be true” is. Ik hoop dat je snapt dat wij ook verder moeten en wij ook moeten weten waar we aan toe zijn. Dus daarom leg ik mijn vraag nogmaals bij jou neer. 

Wij hebben aankomende week belangrijke gesprekken met de gemeente. Daarin moeten we hen ook duidelijkeid geven. Ik voel me onrustig en vertrouw het bijna niet meer. En het maakt me boos allemaal. Hoe kan het dat iemand eerst de hemel voor ons open maakt en vervolgens het gevoel geeft dat we in die hele hemel niet moeten geloven. Wees alsjeblieft eerlijk ….. Ik denk dat je echt niet door hebt wat dit met ons doet.

En daarop kwam haar reactie;

Hallo Debbie, ik zie net dat de mail in de spam is belandt. Mijn oprechte excuses. Ik reageer vanacht in mijn nachtdienst. Vanmiddag ben ok gebeld door de bank en.de accountant. Maandag moet ik mijn handtekening zetten. Het schenkingscontract is vandaag iets aangepast en wordt komende week dinsdag aangetekend op de post gedaan worden, dit kunnen jullie bekijken, kan evt. Aangepast worden aan jullie wensen (dat is namelijk het belangrijkst). Dit kunnen jullie dan ook laten zien aan jullie bank en gemeente. er zal een bedrag van 70.000 geschonken worden, mits er meer nodig is om eea te financieren. Er wordt een bedrag tot een ton namelijk hiervoor gereserveerd worden.

Hoop dat dit voor nu even wat vragen beantwoord, de rest volgt vanacht tussen 3.00 en 7.15.
Nogmaals mijn oprechte excuses dat ik de mail niet gezien heb, ik begrijp dat het voor jullie van belang is alles liefst komende week in huis te hebben, dwz de papieren. Leg het schenkingsconventant rustig voor aan mensen in jullie omgeving geen enkel probleem, op de papieren staan ook telefoonnrs van accountant en.advocaat zodat jullie daarmee kunnen bellen en communiceren, zij handelen nl. Het geheel af:) uiteraard zijn die kosten voor mijn rekening

En tegen alle verwachtingen in mailde ze die nacht onderstaande.

Beste debbie en franke ook,

In je laatste mail beschreef je wat mijn aanbod te weeg heeft gebracht en of ik me dit allemaal wel besefte. Antwoord: ja dat besef ik mij, ter dege op elk punt. Echter het vrijmaken van het bedrag en.alles wat erbij komt kijken doet mijn accountant aangevuld met advocaat.
Ik was dat al van plan maar door het lezen van je mail besef ik mij dat hier spoed achter moet…. het lijkt mij get beste dat ik tussen het ‘regelen’ van het geld en de contracten en de rest wat erbij komt kijken, er tussen uit ga; dat jullie dit rondmaken met accountatant, zodat jullie op voor jullie gunstige manier de zaken in de hand hebben en hoe minder mensen op de lijn hoe minder ruis. Welke stappen er gezet gaan worden was in app te lezen.

Er wordt 70.000 euro geschonken, daarin zit schenkbelasting bij-in, accountant kan dit verder uitleggen.
Ik hoop dat als ik tussen het regelen uit bent je minder het gevoel hebt dat ik dingen ergens van denk. Ik denk niet dat jullie aasgieren zijn, ik denk er niets bij als je een berichtje laat op een post,niets van dit alles, zelfde geldt voor dat als uiteindelijk het contact verwaterd, dan is dit ook prima en moet het zo zijn. Voor mij geld dat ik jullie als gezin kan helpen, ik vind dat ik dat moet doen, daarom hoeven jullie niet de rest van de tijd te blijven zeggen hoe dankbaar je bent enz.
Dat is prima… mocht contact uiteindelijk veranderen of zelfs verwateren dan is het ook prima, het is een gift en jullie kunnen en.vooral moeten daarmee doen waarvoor jullie het nodig hebben, maar jullie zijn mij geen verantwoording schuldig over hoe je dat besteed.

Ik hoop op deze wijze even druk van de ketel te halen, deze week krijgen jullie per aangetekende post stukken die jullie kunnen laten aanpassen evt, maar belangrijker nog om te kunnen laten zien aan betrokken instanties zodat jullie verder kunnen. Als jullie.nog vragen hebben richt je vooral tot accountant en advocaat die kunnen jullie gericht antwoord geven en is de kortste klap met zo min mogelijk ruis.
Ik ben de komende dagen zelf slecht bereikbaar, vanacht is nl. De eerste van 5 nachten werken. Hierna heb ik er dus nog 4, ik reageer dan amper omdat ik overdag slaap.
Hopend wat informatie verschaft te hebben.
Met Vriendelijke Groet,

Inmiddels had ik alle social media die ik van haar had al doorgelezen en kwam ik tot de conclusie dat er wel steeds hele vervelende dingen in haar leven gebeurde keer op keer. Heftige dingen ook. Maar who am i to judge? Bij ons is het immers heftig op heftig. Dus dat zou bij een ander ook zomaar kunnen. Dus legde ik mijn twijfels weer naast mij neer. Mijn wantrouwen. En probeerde ik het los te laten. Maar dat gaat nauwelijks. Het was er nou op of eronder. Die Woensdag 28 juni zouden we aangetekende stukken binnen moeten krijgen. 

Maar toen ik haar vaak online op messenger zag en op whatsapp terwijl ze eigenlijk zou horen te slapen kwamen toch de vraagtekens weer. En was het voor mijn gevoel wachten tot er weer iets zou gebeuren waardoor het niet door zou gaan. En helaas, je zou er cynisch van worden. Er gebeurde weer wat. Wederom iets heftigs. 

27 Juni zou ze met spoed opgenomen zijn in het ziekenhuis. En ik weet dat ik met deze informatie bij mensen belletjes ga doen rinkelen. Want ze volgt een aantal van mijn vrienden en kennissen en ook op Facebook hebben we een aantal gemeenschappelijke vrienden. En aan deze mensen het verzoek echt GEEN contact met haar op te nemen.

Ik deel dit verhaal omdat het uit mijn systeem moet. Omdat het me opvreet. Voor slapeloze nachten zorgt. Maar als dit niet waar blijkt te zijn dan komt dit vanzelf uit. Ik ben inmiddels achter haar adres gekomen en heb haar een beterschapskaart gestuurd. Ik heb dit gedaan omdat ik wil laten weten dat ik niet achterlijk ben. Dat ik niet als dom schaap thuis met mijn handje omhoog zit te wachten. Ik wil gewoon dat ze toegeeft. En ja….stiekem in mijn achterhoofd hoop ik nog enorm dat het wel waar blijkt te zijn en ook zij bizarre pech heeft. Maar dat is gewoon dat sprankje hoop wat ik nog heb. Omdat het zoveel zou oplossen. 

Ik publiceer de link naar deze blog op mijn Facebook maar enkel zichtbaar voor mijn vrienden (dus geen volgers) en niet voor haar. Reacties kunnen hier of op de link die ik op Facebook deel. Maar niet in mijn andere openbare statussen of op twitter. Want ik wil niet dat zij het leest. Want als dit allemaal een leugen blijkt te zijn dan zou het lezen van mijn blogs een makkelijke manier zijn om alles “zogenaamd” af te kappen en wel heel makkelijk weg te komen met een bizarre mindfuck.

Want als dit fake is dan zit er een zieke geest achter. En ik moet daar wat mee. Echt. 

9 thoughts on “Résumé Overflakkee

  1. pffff meiske wat een onzekerheid allemaal…ja wat als het echt niet echt is zoals je gevoel zegt… ja wat moet je dan doen.. ik zou het niet weten, maar dan is deze dame wel heel erg ziek.. Ik denk dat je er ook maar vanuit moet gaan dat jullie alles zelf op moeten hoesten en blijkt het wel waar te zijn dan een dikke meevaller en kunnen jullie buigen. twee armen om je heen. xxx

  2. Hoi debby, mijn gevoel zegt dat als iemand iets wil schenken dat ze zeker mensen heeft die dat voor haar in orde maken , en als ze ziek is of erkomt iets tussen , denk ik als ze de opdracht gegeven voor die schenking dat alles gewoon verder loopt , mijn buikgevoel zegt dat die dame met jullie gevoelens speelt .ik hoop van harte dat ik mis ben en dat jullie toch nog kunnen rekenen op de gulle geefster.

    Groetjes mia

  3. Hoi debby, mijn gevoel zegt dat als iemand iets wil schenken dat ze zeker mensen heeft die dat voor haar in orde maken , en als ze ziek is of erkomt iets tussen , denk ik als ze de opdracht gegeven voor die schenking dat alles gewoon verder loopt , mijn buikgevoel zegt dat die dame met jullie gevoelens speelt .ik hoop van harte dat ik mis ben en dat jullie toch nog kunnen rekenen op de gulle geefster.

    Groetjes mia

  4. Hallo Debby, met stijgende ongeloof het vervolg van dit bizarre “verhaal” gelezen.
    Jeetje, wat houd jij je nog netjes in…. weet niet of ik dat zou kunnen.
    Je verwoordt zo goed de onmacht die jullie voelen en toch ook het kleine sprankeltje hoop 😕.
    Ik heb t al eerder geschreven dit is zo laag bij de gronds en misselijk, zo ga je niet met de gevoelens van zo door problemen achtervolgde lieve mensen om! Hopelijk heb ik ongelijk ……. en kan ik straks mijn excuses voor bovengeschreve aanbieden
    Lieve Debby ik hoop echt van harte dat ook al is dit een fata morgana, maandag toch het geluk een beetje jullie kant op komt en er wel beloftes worden gedaan die uitkomen.
    Heel veel liefs Corrie

  5. Pppffff wat een gedoe zeg. Het is een bizar iets. Maar hoop toch een beetje maar tegen beter weten in.

  6. Wow
    Deb ik heb hier geen goed gevoel bij 😨
    Maar als ze echt zo kansloos is om dit jullie aan te doen dan is er serieus iets mis in haar hoofd .
    En zal ik haar met alle liefde het uit haar botte hersens slaan dat je dit niet kan doen , nooit niet.
    💋

  7. Vind het reuze knap van je hoe je dat verwoordt in de mail. Dat er mensen zijn die tot zoiets in staat zijn gaat mijn pet te boven. Ik hoop zo voor jullie dat mijn gevoel het helemaal mis heeft en dat de beloftes die ze gemaakt heeft wel na komt.
    Zal heel erg voor jullie duimen en kaarsjes branden!
    Dikke kusss

  8. Ik durf het bijna niet te schrijven, maar ik heb mee hoop met jou. Ik heb ook een mailbox die veel e-mails in spam doet belanden, ze heeft daar toch nog op gereageerd en ik snap dat ze het officiële aan mensen wil overlaten die er iets van kennen, dus ik hoop echt mee dat het in orde komt. Iets in mij zegt dat het goed komt… En ik hoop dat ik niet mis ben!

  9. Lieffies
    Mijn onderbuik gevoel gaat te x hoop dat ik het mis heb!!

    Gun het jullie zo van harte geen slapenlozenachten maar wat ik zeg me onderbuik gevoel is niet goed 😢😢😢
    Leef met jullie mee

Comments are closed.