Belofte maakt schuld…zou je zeggen.

Woningbouw. We gaan dit huis flink aanpakken Mevrouw en Meneer. Er komt dubbel glas. Oh wacht eens..er is een isolatie project geweest hier in de wijk en deze woning gaat alsnog volledig geïsoleerd worden. Dubbel glas, muren, dak, etc. We gaan een goed woordje voor u doen bij de aannemer, die is vast bereid bepaalde dingen alvast even te doen. Kleine moeite. Ik ga de aannemer direct zeggen sommige dingen niet te doen totdat de gemeente zijn plan klaar heeft, maar andere zaken kunnen alvast gedaan worden. Komt in orde.

Gemeente. Het wordt een aanbouw met klimaatbeheersing. We gaan alles zo snel mogelijk rond krijgen zodat jullie hopelijk nog voor de bouwvak kunnen verhuizen. Ik ga mijn best doen om de eigen bijdrage kwijt gescholden te krijgen. De slaapkamer wordt zoveel vierkante meter. Er komt genoeg ruimte om alle spullen op te slaan.

Karin. Ik heb een mega veel geld en doe er niks mee. Ik schenk jullie 30.000 euro, of nee..doe maar 35.000 euro. Ach weet je…er wordt een bedrag van 70.000 euro vrij gemaakt. Ik doe toch niets met het geld. En stel…stel het kost allemaal nog meer geld…dan is er een bedrag van 100.000 euro gereserveerd.

En waar staan we nu? Vanochtend een gesprek gehad met de WMO, met een financieel adviseur, coach, whatever, daarna bezichtiging van de woning met de opzichter en WMO.

Klimaatbeheersing is een nee, dit omdat het een aanbouw wordt ipv van unit. Het is niet anders en wij kunnen alleen maar hopen dat het er inderdaad niet te heet wordt voor Vido. De toekomst moet het uitwijzen. De aardige financieel adviseur kon ons niets vertellen wat we al niet wisten. Snapte onze situatie en frustraties volledig maar kon toch niets voor ons betekenen. We hebben wel haar e-mail adres en mooi formuliertje voor in en uitgave en als we haar in de toekomst nodig hebben kunnen we gewoon bellen. Aardig toch?

De aanbouw ziet er op papier mooi uit. Gelukkig begrepen ze ons punt wat betreft de deur naar de woonkamer en wordt deze ook meegenomen in het PVE. Toch fijn. Het WMO gedoe ziet er los van de afwijzing op kwijtschelding prima uit. Deze week worden er twee offertes aangevraagd en hopen ze binnen 2 weken de offertes te kunnen vergelijken en er “een klap op te geven”, zoals de opzichter mooi zei. Dus mits daar geen vreemde zaken bij komen kijken is dat rond.

Toen kwamen we bij het stukje woningbouw. De Alliantie. Er was ons gezegd dat de woning volledig geïsoleerd zou worden. Muren, dak, glas. Er zit nou geloof ik energielabel F op de woning. De vorige opzichter vertelde dat de vorige huurders nergens aan mee wilde werken qua vernieuwingen en er dus niets aan de woning gedaan is en deze niet meegenomen was in een project wat had plaatsgevonden mbt de isolatie. Maar…dat ging dan nou wel komen.
De opzichter van vandaag kwam echter met het “vervelende nieuws” dat ze zich vergist hadden in het wijknummer en deze woning daar niet voor in aanmerking kwam. Van isolatie is geen sprake. Het is zoals het is en het blijft zoals het blijft.
En toen kwamen we bij het dubbel glas gedeelte. Want dat zou er sowieso in komen.
Niet dus. Dubbel glas kan tegen een huurverhoging. Echter is de huur van deze woning nog niet bekend. Er bestaat een kans dat de huur dusdanig hoog is dat we wel dubbel glas aan kunnen vragen maar de huur dan over de sociale huurgrens gaat en er geen recht meer is op huurtoeslag. Dat geeft voor nu niet…want daar hebben we toch geen recht op. Maar aangezien je nooit weet wat de toekomst brengt kunnen we dat risico gewoon niet lopen.

Maar…er gaat flink gesleuteld worden aan de woning hoor, zo zei de opzichter. En ja het is fijn dat de wanden behangklaar worden opgeleverd. Dat er een nieuw keukenblokje geplaatst gaat worden en het toilet en badkamer vernieuwd worden. Maar dat is niet het flink sleutelen wat ons beloofd is.
Oh en het onkruid gaat ook nog verwijderd worden…hoera. Oh en er komt een nieuwe vlizotrap. Waarop onze reactie was dat dit een beetje zonde is aangezien wij zelf een vaste trap willen gaan plaatsen. Daarop vroegen wij of het misschien een optie is de vlizotrap dan te skippen en een vaste trap voor ons te plaatsen. En dat wij dan het verschil bij leggen. Nee. Geen optie. Maar als we toch een vaste trap gaan plaatsen dan zouden ze de vlizotrap wel kunnen laten zitten. Nou dacht het niet. Plaats die verrekte trap maar en dan zetten we hem wel op marktplaats. Als hun niet mee willen werken dan wij ook niet. Ook zou er een velux dakraam op zolder gemaakt worden. Blijkt ook niet waar. Er komt een nieuw klein raampje in. Maar als wij toch plannen hebben de boel te gaan verbouwen dan konden ze dat ook wel laten. Nou…dacht het ook niet.
En dan nog even over dat dubbel glas. Je kunt dat dus pas aanvragen NA het tekenen van het huurcontract. Dat houdt bij ons dus in dat dat NA het hele gesleutel aan de woning is. Dat we strakjes ons huis gaan opknappen, schuren, schilderen, om vervolgens korte tijd later WEER in de zooi te zitten omdat er dan pas dubbel glas geplaatst gaat worden. Dat is toch te krom voor woorden? Waarom niet gelijk in één moeite meenemen?

Het lijkt echt alsof de woningbouw ons zoveel mogelijk tegen wil zitten zodat wij de woning niet accepteren en zij deze kunnen verkopen. En eerlijk gezegd zitten we aan onze max. Is de neiging heel groot om te zeggen, “stik maar in je woning” . Maar dat kan gewoon niet. Dit is ons huis. Een betere optie qua locatie en mogelijkheden gaat er niet meer op ons pad komen.

Het ergste van vandaag vond ik wel het volgende gesprekken. Dit naar aanleiding van onze mededeling dat wij de zolder geschikt wilde gaan maken als slaapruimte.
Opzichter: “Met zijn hoevelen zijn jullie dan?”
Ik: “Met 7.”
Opzichter: “7 Kinderen?”
Ik: “Nee, 5 kinderen en 2 volwassenen.”
Opzichter: “Oh dus het wordt een beetje te klein in jullie huidige woning?”
Ik: “Nee! De ruimte is prima. Maar zoals je hebt kunnen zien zit hij in een rolstoel.”
Opzichter: “Oh en daar kan geen unit?”
Ik: “Nee, dat past niet.”

Daarna,
Opzichter tegen Franke: “Wonen jullie nu op een etage ofzo?”
Franke: “Nee een ééngezinswoning!”
Ik: “Ja, een nieuwbouw die tot aan de nok geïsoleerd is en een zee van ruimte boven heeft. Een woning uit 2012!”
Opzichter: “Oh maar waarom willen jullie verhuizen dan?”
Ik geirriteerd: “Omdat er in onze tuin geen unit/aanbouw past!!! Het is niet alsof we staan te springen om te gaan verhuizen!! We willen helemaal niet verhuizen!!”

En dat is precies de kern…., het gevoelige punt, het geen niemand lijkt te begrijpen en niet naar willen luisteren.
WE WILLEN NIET VERHUIZEN, WE MOETEN!!
En we moeten voor Vido zijn gezondheid, voor onze gezondheid. Maar mensen…dit is geen feestje.
Dit huis is geen cadeautje. Wij hebben het wellicht zo doen overkomen omdat we proberen overal het beste uit te halen.
Omdat we uitkijken naar de juiste verzorging voor Vido, dat we uitkijken naar de oplossing voor vele dagelijkse problemen.

Maar we willen niet. Waarom zouden we hier weg willen? Het huis waar zoveel liefde van mijn vader in zit. Waar herinneringen aan hem nog tastbaar zijn. Waar we fijn wonen en goed contact met onze buren en buurt hebben. Waar school tegenover zit. Waar we een zee van ruimte boven hebben. Waar we echt 10.000 euro in gestoken hebben om het op te knappen tot wat het nu is.
Ons hele spaargeld gaat straks in een woning zitten waar we in eerste instantie helemaal niet naartoe willen.
En het enige wat wij mogen doen is slikken en dankbaar zijn.
Dankbaar dat we een aanbouw krijgen ipv een unit. Dankbaar dat er een woning vrijgekomen is in de buurt. Dankbaar dat er een nieuw keukenblokje, in komt. Een nieuwe kleine douche en een toilet beneden. Dankbaar dat we aan het eind van dit verhaal 60 tot 70.000 euro armer zijn.
Daar moeten we dankbaar voor zijn. En geen hond, echt niemand, nee ook de wethouder(s) niet die onze frustraties begrijpen.

We hebben geen tijd meer om nog verder te vechten. Maar bovenal we hebben geen FUT meer om verder te vechten. De koek is op.
En respecteer dat alsjeblieft. We hebben besloten te roeien met de riemen die we hebben. We moeten vooruit. Anders gaan we onderuit.
En dat is het allemaal niet waard.

En dan als laatste teleurstelling vandaag. Erachter komen dat iemand die ons ENORME beloftes heeft gedaan ons gewoon bedonderd heeft.
Daarvoor verwijs ik naar twee eerdere blogs geschreven die beveiligd zijn met een wachtwoord.
En als we bevriend zijn op facebook kun  je daar het wachtwoord vinden.
Maar het komt er op neer dat bevriende online kennis ons een aanbod heeft gedaan wat wellicht al te mooi om waar te zijn was.
Maar waar je dan toch in gaat geloven simpelweg omdat het zoveel van onze problemen zou oplossen.
We zagen haar als onze redster in nood. Een heldin. Een geschenk uit de hemel.
Maar het verhaal werd steeds ongeloviger. En ze loog zich steeds meer de diepte in.
Vreselijk…echt vreselijk. Ik kan nog steeds niet alle juiste woorden vinden om te beschrijven wat dit met ons heeft gedaan.
Het heeft zo ontzettend veel vertrouwen bij ons kapot gemaakt. We zijn er zo verslagen door.
En ik denk dat je dat pas begrijpt als je ooit hetzelfde mee maakt of mee hebt gemaakt.
We hadden zo gehoopt dat ze echt was. Dat haar belofte echt was. Dat we ondanks alle tegenslagen konden gaan verhuizen zonder alle extra zorgen. Licht aan het eind van de tunnel. Dat soort dingen.
Het zou onze bankrekening niet spekken, we zouden er niet rijk van worden. Maar het had ons gelukkig gemaakt in hele andere opzichten.

Ik wil en ga er deze week een uitgebreide blog over schrijven. Want we willen absoluut niet dat dit een ander wordt aangedaan. Dit kan en mag je gewoon niet doen bij iemand. Het is een soort van oplichting in ernstige vorm. We zijn geen geld verloren. Maar veel meer dan dat.

 

2 thoughts on “Belofte maakt schuld…zou je zeggen.

  1. Je bent zoo belazerd lieverd…vertrouwen in alles is weg pffff zelf ooit een keer mee gemaakt en voordat je weer vertrouwen in de mens heb ben je weer jaren verder…kan je alleen twee armen om e heen slaan lieverd. xxxx

Comments are closed.